Blog Kim: ‘Een ode aan mijn stagebegeleiders’

Kim schrikt van alle negatieve verhalen die ze leest naar aanleiding van het meldpunt stagemisbruik van de FNV. Ze beseft dat ze het getroffen heeft met haar stagebegeleiders tot nu toe.

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Verpleegkundigen kijken samen op een mobiele telefoon.
Foto: Arno Massee

Naar aanleiding van het onlangs gesloten meldpunt stagemisbruik van vakbond FNV (waar ruim 1000 meldingen binnen kwamen) deelden veel verpleegkundigen hun ervaringen met stage lopen op Facebook en Nursing.nl.

Zo las ik dat een werkbegeleider tegen een student had gezegd: ‘Ik vraag me af of jij ooit je diploma als verpleegkundige behaalt.’ En de ervaringen van iemand die continu door haar werkbegeleider  alleen maar hoorde wat niet goed ging. Ik schrik daarvan. Deze negatieve ervaringen kunnen ontzettend schadelijk zijn voor je zelfvertrouwen als student! Gelukkig herken ik me niet in de verhalen. Als ik naar mijn eigen ervaringen kijk, zijn ze vooral positief. Daar ben ik ontzettend dankbaar voor. Daarom in deze blog een ode aan al mijn werkbegeleiders!

Dus bedankt lieve werkbegeleiders…..

  • Voor die keer dat ik als 16- jarig meisje voor het eerst laatste zorg had geboden aan een patiënt. En je daarna de tijd nam om er met me over te praten, want dit had best wel indruk gemaakt;
  • Dat je mij een duwtje in de rug gaf toen ik voor het eerst een intramusculaire injectie ging geven. Ik wist de theorie goed te benoemen, had al vaak geoefend op een pop alleen ik was wat onzeker omdat het de eerste keer voor mij ‘in het echt’ zou zijn;
  • Toen ik bij het voorbereiden van een opdracht veel te moeilijk dacht. En jij even met me ging zitten om mee te denken, wat heel veel helder voor mij maakte;
  • Dat je mij tips gaf hoe ik om kon gaan met grensoverschrijdend gedrag van een patiënt; wat ervoor heeft gezorgd dat ik mijn  grens durf aan te geven bij een patiënt;
  • Toen ik een aantal jaar geleden door een privésituatie moest minderen met stage en ik daardoor dacht dat ik mijn stage niet zou halen. En jij mij het vertrouwen gaf dat ik de stage wel ging halen en mij daarin aanmoedigde!
  • Dat je na een chaotische dienst toen we eigenlijk al vrij waren, tóch nog de tijd nam om met me te evalueren. Dit had ik echt even nodig want wat voelde ik me ongelukkig; ik had me die dienst continu met een mede stagiair (hbo-v vierdejaars, ik mbo-v derdejaars) vergeleken. Je gaf mij de wijze les om dit niet te doen, het is alleen maar vermoeiend. Je zei dat als ik me ging vergelijken met iemand, ik dit alleen met mezelf moet doen – en dan de versie van mezelf hoe ik het deed op de eerste stagedag. Hier heb ik nog steeds wat aan!
  • Voor die keer dat we samen een bakkie koffie gingen drinken nadat ik voor het eerst een slechtnieuwsgesprek had bijgewoond. Dit maakte nogal indruk;
  • Dat je eerlijk en oprecht tegen mij zei wat mijn verbeterpunten waren. Zo wist ik waar het op stond en dit heeft er ook aan bijgedragen dat ik mijzelf al goed heb kunnen ontwikkelen als toekomstig verpleegkundige;
  • Toen je de tijd nam om mij de stomazorg voor te doen en uit te leggen. Ondanks dat je nog veel andere patiënten had waar je langs moest voor de stomazorg;
  • Dat je er altijd alles aan deed dat het leerklimaat voor ons als studenten op de leerafdeling zo prettig mogelijk was. We konden met alle vragen bij jou terecht en de deur stond altijd bij je open;
  • Voor die keer dat ik geneigd was de koffiepauze over te slaan, omdat ik nog veel te doen had op zaal en jij mij op de rem trapte door te zeggen: ‘Je gaat nu koffie drinken en ik neem een patiënt van je over.’ Je hebt me bewust gemaakt van het feit dat ik taken mag delegeren;
  • Dat ik na een hectische dienst het gevoel van falen had. En jij het was die tegen me zei: ”geen dag is het zelfde, en het is niet erg als het een keer wat minder gaat. Leren gaat met vallen en opstaan: laat zo’n mindere dag geen invloed hebben op je zelfvertrouwen!”

Ik kan me goed voorstellen dat je je als student heel onzeker gaat voelen wanneer je bijvoorbeeld alleen maar te horen krijgt wat je niet goed doet. Als jij als stagiaire in zo’n situatie zit, zoek hulp – hoe lastig het misschien ook is. Blijf er in ieder geval niet in je eentje mee rondlopen. Praat er bijvoorbeeld over met je stagedocent vanuit school en probeer samen tot een oplossing te komen. Want samen bereik je meer dan alleen!

2 REACTIES

  1. Lees alle reacties

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.