Onnodige taken in verpleging: dit ziekenhuis pakte ze aan

Onnodige taken voor verpleegkundigen: door het personeelstekort een actueel thema. Het Groene Hart Ziekenhuis is een voorbeeld van een ziekenhuis dat dit probleem wist op te lossen.
Onnodige taken in de verpleging
Schoonmaaktaken: veel verpleegkundigen doen ze er 'eventjes bij'.

Postoelen soppen tijdens de nachtdienst, buisjes bloed naar het lab brengen, patiënten naar onderzoeken vervoeren, bloemenvazen uitwassen: het zijn voorbeelden van werkzaamheden die veel verpleegkundigen uitvoeren. V&VN riep onlangs op om te stoppen met alle onnodige huishoudelijke, logistieke en administratieve taken om zo weer tijd voor de patiënt of cliënt te hebben. Veel verpleegkundigen herkennen zich in die oproep, al zeggen anderen ook: het hoort er nu eenmaal bij, het is ook gewoon sneller om sommige dingen zelf even te doen.

Frustratie

‘Dat hoorden wij ook veel verpleegkundigen zeggen’, zegt projectleider Mariëlle Danens van het Groene Hart Ziekenhuis. ‘Maar toch waren er vooral klachten.’ Het ziekenhuis startte in 2015 met een inventarisatie van oneigenlijke taken die verpleegkundigen uitvoeren in hun dagelijkse werk. Aanleiding was het aantal klachten hierover en de oplopende werkdruk door tekort aan verpleegkundigen. ‘De lijst met taken hebben we ziekenhuisbreed onder de loep genomen. Er bleek niet alleen bij verpleegkundigen frustratie over de taken, ook de afdelingen bij wie ze eigenlijk zouden moeten liggen ergerden zich. Zo waren medewerkers bedrijfshygiëne niet tevreden over de hygiëne van spullen die door enthousiast poetsende verpleegkundigen gereinigd waren: zij hebben daar veel meer kennis van en tijd voor.’

Zorgtaken

Een jaar lang duurde de implementatie van de nieuwe werkwijze op acht verpleegafdelingen (zonder afdelingsassistent). Medewerkers maakten gebruik van een draaiboek, waarin staat wie welke taken moet uitvoeren. Van oude kranten van patiënten weggooien tot bedden opmaken en patiëntentransport bestellen: alle taken zijn herbelegd bij verpleegkundigen (zorgtaken), roomassistants (voedingstaken en zorg voor omgeving van de patiënt), logistiek, bedrijfshygiëne en secretaresses. Tot grote tevredenheid, zegt Danens. ‘Verpleegkundigen en andere medewerkers zeggen beter samen te werken, meer te communiceren. Afdelingen kregen de ruimte om zelf mee te denken in wat wel en niet nodig was: verpleegkundigen van afdelingen naast het lab, zijn bijvoorbeeld sneller klaar als ze zelf buisjes bloed wegbrengen dan dat ze daar eerst een opdracht voor moeten geven.’

Doen waar je goed in bent

De kosten om de ondersteunende afdelingen uit te breiden, hebben zich terugbetaald. Alleen al in de tijd die verpleegkundigen daadwerkelijk aan directe patiëntenzorg kunnen besteden, zegt Danens.  ‘Iedereen doet nu waar hij of zij daadwerkelijk goed in is. In het begin kost alles meer tijd, mensen moeten hun nieuwe taak leren en invoegen in hun dagelijkse werk. Dat is even een investering. Vooral het loslaten van taken die je al jaren als normaal ervaart, kost veel inspanning.’

Afdelingsassistent

In de voorbereidingsfase heeft het ziekenhuis verschillende andere mogelijkheden bekeken, bijvoorbeeld het aanstellen van een afdelingsassistent op elke afdeling, maar dat bleek niet efficiënter. ‘Het bleek dus beter en betaalbaarder om ondersteunende diensten flexibel meer uren te laten maken, afhankelijk van de behoefte van verpleegafdelingen’, geeft Danens aan.

1 REACTIE

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.