Jennifer kan een uitspraak die ze hoort tijdens een congres moeilijk loslaten. ‘Ik voelde meteen dat ongemakkelijke tinteltje in mijn ribbenkast.’
Zo’n zin waarbij het lijkt alsof iemand hem expres iets te nonchalant in de
Jennifer Bergkamp
Foto: Arno Massee
Reader Interactions
5 reacties
Geef je reactie
Om te kunnen reageren moet je inlogd zijn. Inloggen Ik heb nog geen account
Het boek “Mogen wij nog sterven?” Van Trees Coucke is erg verhelderend!
Ik had ons moeder ook een rustig dood gewenst.
Jammer genoeg raakte zij in de stervenfase in een delier.
Ervoor had ze steeds dromen en werd ze wakker en zei dat ze al dood was of zei ze ben ik al dood, waarom ben ik niet dood, mag ik niet dood gaan en op het laatst zei ze maak me dood maak me dood en als dat niet genoeg was schreeuwde ze dag en nacht aan in stuk door hartverscheurend moeder zo te moeten zien lijden. Niks hielp alle medicaties zijn al geprobeerd. moeder was 97 jaar vasculaire dementie en doof. zachtjes kloppen en wiegen niks hielp. gelukkig na de palliatieve sedatie werd ze rustig en ontspannende de gezicht en kon ze in haar eigen proces 3 1/2 dag later haar laatste adem uit blazen.
Test
Heel mooi inderdaad.. vergelijkbaar met de landelijke/culturele verschillen rondom bijv. thuis bevallen en/of in ziekenhuis met ruggenprik of op de hurken in het land zittend tussen het werken op het land door.
Ook sterven wordt door sommige natuurvolkeren geaccepteerd en zij gaan in afzondering omdat het goed en klaar is…
Wat mooi! En zo waar.