‘Stel reanimatievraag niet bij acute opname’

Twee internisten roepen in NRC Handelsblad op het stellen van de reanimatievraag bij iedere opgenomen patiënt niet meer te verplichten, liefst zelfs te verbieden.
klompen.jpg
Foto: ANP

De internisten Yvo Smulders en Frank Bosch vinden een acute opname geen geschikt moment om te vragen of iemand gereanimeerd wil worden. Het ‘plompverloren’ stellen van die reanimatievraag aan iedere patiënt die wordt opgenomen is volgens de artsen niet alleen medisch gezien onjuist, maar bovendien impertinent en respectloos. ‘Zeker bij relatief jonge en verder gezonde mensen is het helemaal niet aan de orde of er levensgevaar is, maar wordt wel een vraag gesteld die te maken heeft met hoe ze willen sterven,’ schrijven de internisten. ‘Het merendeel van de patiënten wordt volledig overvallen door deze vraag, die bovendien gesteld wordt door een onbekende. En dan moet er ook nog binnen enkele minuten geantwoord worden, omdat de opname anders niet correct administratief afgehandeld kan worden.’

Meer lezen over reanimatie? Bekijk het dossier>>>

Op het juiste moment

Natuurlijk moet er soms over de dood gesproken worden, maar dat is volgens de schrijvers aan artsen die de patiënt goed kennen. ‘Zij kunnen dat in alle rust en op het juiste moment te doen. Een acute ziekenhuisopname is daarvoor ongeschikt. We roepen ziekenhuizen en andere gezondheidszorginstellingen het stellen van deze vraag bij iedere opgenomen patiënt niet meer te verplichten, liefst zelfs te verbieden.’

Lees het hele stuk van Yvo Smulders en Frank Bosch in NRC Handelsblad

7 REACTIES

  1. Enkele jaren geleden was het vragen naar en bespreken van
    NR beleid het onderwerp van mijn ethiekopdracht.
    Om precies deze zelfde beargumentatie was dat ook mijn advies. Toen liep ik tegen een muur van arten aan.
    Mijn oplossing was ook om huisartsen meer te betrekken. Duidelijke foldertjes in de wachtkamer en een huisarts die het onderwerp ter sprake brengt. Geen keuze stress maar mensen wel vast laten nadenken en ter sprake laten komen van dit thema. Zo zijn ze beter voorbereid op het moment dat die belangrijke, moeilijke, beladen vraag komt.
    Hulde aan deze internisten, er zijn vast veel verpleegkundigen die jullie willen helpen om door te pakken!

  2. Lees alle reacties
  3. Heel goed van deze artsen. Zulk soort maatregelen worden bedacht door mensen die zelf ver buiten de werkelijkheid staan en deze vragen ws zelf nooit op deze momenten moeten stellen. Ik kan me nog herinneren dat we vroeger aan elke patient die werd opgenomen voor een operatie moesten vragen of deze in het bezit was van een donorcodicil! Ook zo'n ongepast moment, wieverzint zoiets!

  4. Ik vond de vraag geen probleem.Eerder een verademing voor de realiteit.We sterven een keer,zijn sterfelijk en ontkennen dat dit ook met je eigen lijf zal gebeuren lijkt me onjuist
    Je kunt je natuurlijk afvragen of sterven/willen sterven in de medische wereld thuishoort..eenzelfde medische wereld die hun missie bij euthanasie heeft geaccepteerd.
    Dood is niets medisch, doodmaken ook niet

  5. Bij ons is het verplicht om het in je beleid te hebben staan, staat ook vooraan bij de overdracht, dit moet je in 1 oogopslag kunnen zien, als je volgens de SBARR overdraagt komt dit vanzelf aan de orde. Ik vind het niet meer dan normaal om te weten bij opname of ik iemand moet reanimeren. Als je als ziekenhuis het JCI keurmerk hebt zul je aan heel veel standaarden moeten voldoen.

  6. Blijft een wonderlijke vraag, aangezien artsen zelf wel beslissen of ze je reanimatie wel of niet zinvol vinden.
    Het is meer voor de andere zorgverleners, zodat die weten of ze moeten beginnen of niet. Maar dan is de dokter meestal wel in de buurt toch in een ziekenhuis?
    Opvallend is ook altijd weer, dat als een client van ons terugkomt uit het ziekenhuis, er in de overdracht van de specialist staat dat er een NR beleid is geweest tijdens de opname, en dat dan vervolgens de huisarts dit lijntje nooit oppakt en er in ons thuis-ecd weer gewoon wel-reanimeren blijft staan. Heel frustrerend.

  7. Toen mijn vader (88 jr. en met nagenoeg een blanco voorgeschiedenis) daags voor zijn overlijden met dyspnoe op de SEH belandde, gaf de vraag van de SEH arts of hij wel of niet geintubeerd wilde worden juist openheid van zaken en helderheid voor de naasten. Gelukkig had ik (verpleegkundige) al in een veel eerder stadium met beide ouders hierover gesproken en was mijn vader zo moedig om bij zijn standpunt te blijven dat hij niet naar IC wilde. Ik onderschrijf dat het niet ideaal is om in een acute situatie een dergelijk vraag te moeten stellen, maar het is beter dan over te gaan tot een behandeling die niet gewenst is. Ik raad alle verpleegkundigen aan het gesprek met geliefden hierover aan te gaan. (en de huisarts hiervan in kennis te stellen)

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.