Zorg verlaten of hoger salaris is ook niet zaligmakend’

Je baan als verpleegkundige leuk blijven vinden ondanks de werkdruk door personeelstekort: het is een verantwoordelijkheid van werkgevers, maar óók van werknemers. Dat schrijft adviesbureau Berenschot in haar whitepaper over de uitstroom van zorgmedewerkers.

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
zelf investeren in werkplezier
Foto: Arno Massee.

‘Overstappen naar een andere werkgever is lang niet altijd de oplossing: in andere sectoren is eveneens sprake van krapte en werkdruk. Ook een hoger salaris is lang niet altijd zaligmakend, zeker niet op de lange termijn. Leuk werk krijg je door ook zelf te investeren in de werksfeer en de eigen ontwikkeling’, staat in het rapport te lezen. Een slechte werksfeer in het team en een gebrek aan beroepstrots onder collega’s is volgens Berenschot één van de redenen waardoor zorgmedewerkers het plezier in hun werk verliezen. Naast welbekende oorzaken als de toegenomen werkdruk, het personeelstekort, te weinig erkenning van de leidinggevenden en teveel administratieve taken. Volgens Berenschot komt ontevredenheid over het salaris meestal pas als werknemers hun werkplezier verliezen.

Bespreekbaar maken

Berenschot geeft werkgevers het advies om meer aandacht te geven aan bovengenoemde redenen voor uitstroom, maar benadrukt ook de verantwoordelijkheid die zorgverleners hier zelf in hebben. Zij kunnen bijvoorbeeld zelf pro-actief hun behoefte aan meer scholing, meer flexibiliteit en zelfstandigheid bespreekbaar maken met leidinggevenden. Berenschot spreekt van ‘meer eigenaarschap’. Volgens het adviesbureau is het vervolgens aan de werkgevers om ruimte te bieden aan individuele wensen en ambities. ‘Leidinggevenden staan aan de basis voor het creëren van een cultuur waarin het gesprek aangaan over iemands loopbaan heel normaal is’, aldus de adviseurs. ‘Het is zaak om medewerkers ook zelf te laten nadenken over hun toekomst, om tijdig een eventuele mismatch te signaleren.’

Uitstroom

Berenschot vraagt met haar whitepaper ‘Uitstroom zorgmedewerkers, sluit de achterdeur’ aandacht voor de uitstroom van zorgverleners. Volgens het adviesbureau ligt de nadruk in alle plannen teveel op de instroom. Ze geeft in het rapport concrete tips voor bestuurders, managers en leidinggevenden. De whitepaper is geschreven naar aanleiding van het actieprogramma ‘Werken in de Zorg’ van het Ministerie van VWS.

12 REACTIES

  1. Lees alle reacties
  2. Overstappen naar een andere werkgever is lang niet altijd de oplossing: in andere sectoren is eveneens sprake van krapte en werkdruk.
    Hier gaat het al fout; overstappen naar een andere werkgever wil toch niet zeggen dat je naar een andere sector overstapt. Vervolgens wordt er geponeerd dat in andere sectoren ook sprake is van krapte en werkdruk.Ja maar in andere sectoren is er geen onregelmatigheid en andere inconveniënten, zoals agressie, zwaar fysiek werk en de kans op besmetting met alles en nog wat. Berenschot maakt niet de indruk een dag te hebben meegelopen bij voorkeur in de nachtdienst met de verpleging. Flutrapport.

  3. Berenschot heeft geen idee waar ze het over hebben. Laat ze maar eens een tijdje in de zorg meelopen dan kunnen ze schrijven over tegen hoeveel muren, dichte deuren en onwil verpleegkundigen en zorgkundigen oplopen, die echt wel proberen er iets van te maken. Maar motivatie is ook kapot te krijgen, maar dat is bij Berenschot (blijkbaar) nog niet bekend.

  4. Als Obstetrie verpleegkundige mag ik nu 12 uur per week onderwijs organiseren op de afdeling kraam verloskunde in OLVG West . Zelf min of meer deze functie gecreëerd. En leidinggevende ging akkoord. Iedere dag ga ik nog steeds met veel plezier naar mijn werk.

  5. Dit is werkelijk schandalig.
    Ik ben er al uit, via de achterdeur, en heb met pijn in mijn hart mijn BIG registratie laten verlopen. I am too old for this! Maarwat een opluchting is dát! Die enorme druk weg boven mijn hoofd, dat we het nooit goed genoeg doen, dat het altijd anders en beter zou moeten. Maar natuurlijk zit je nog een tijd aan het abonnement vast als je op wilt zeggen, en dus lees ik zo u en dan nog es iets uit de wereld waar ik uit kom, en de haren rijzen mij ten berge nu wéér de hete bal bij de medewerkers gelegd wordt.
    Nogmaals: ik heb een vak geleerd, maar sinds de invoering van de marktwerking en het markt denken in de gezondheidszorg stonden we constant onder aanval van managers die geen benul hadden van ons vak, en met een verdraaid verdraaide taal van ons vak een product maakte, en ons oplegden hoe we denken en schrijven moeten in een bedrijf dat zichzelf in stand moet houden, en hun veel hogere salaris dan het onze ophoesten….over de rug van de patiënt die we klant moeten noemen en onszelf heen.

    En ja, als dan je beroepseer verkracht wordt en je werkplezier vergald, omdat alleen de wet van het geld nog telt, tussen de verbeterplannen en kwalificatietoetsingen door, dan moet je vooral het jezelf nog naar de zin maken. NEEEE ik ben niet weg omdat mijn werk me niet meer bevalt…ik ben eruit omdat mijn vak verpletterd is, en ik het niet aan kan, en ik mezelf niet meer in de ogen kan kijken, en er echt ziek van ben geworden om als een robot de protocollen af te moeten draaien en op een gegeven moment erachter kwam dat mij verplicht werd om een orgaandonatiegesprek met familie aan te gaan terwijl mijn patient nog stervende is…..ik ben eruit omdat deze fabriek niets meer met menselijkheid te maken heeft, hoe glossy de vakbladen ook, hoe goed bedoelend de jonge, turbotaal sprekende stagaires ook…dit is een horrorfilm, het zou het onderzoekbureau sieren als ze eens aan zouden geven dat ze verbaasd zijn dat niet veel meer mensen de niet-zorgzame zorg verlaten

  6. Berenschot heeft wel een punt. Ja je bent zelf verantwoordelijk dat je de baan leuk blijft vinden. Natuurlijk, je moet jezelf regelmatig opnieuw uitvinden. Uitdagingen voor jezelf creeren. Moet iedereen doen.

    Een schets van de andere kant van het verhaal:
    Berenschot zegt ook: “”management, zorg dat je weet wat je personeel bezighoudt”” Trek samen op met hen.

    Nou, dat weet het management echt niet. Houdt de meesten echt niet bezig.

  7. Wat is dit jammer. Nou is er eens de kans dat men gaat nadenken over hoe men de omstandigheden voor werknemers in de zorg kan verbeteren en dan wordt de verantwoordelijkheid weer bij diegene neergelegd die al het meeste gebukt gaat onder de huidige omstandigheden.
    De vraag moet ook helemaal niet zijn: Wie is verantwoordelijk? De vraag zou moeten zijn: Waarom werkt de manier waarop we nu werken niet en hoe kunnen we het anders doen.
    Er is er maar een die verantwoordelijk is voor de werkssfeer en de cultuur binnen en organisatie en dat is, ja wel, de leiding. Het wordt tijd dat de leiding ook echt verantwoordelijkheid neemt en leiding geeft! Maar dan wel de goede kant op!

  8. Wat een interessant rapport. Mijn bescheiden conclusie:veel oude wijn in geen eens nieuwe zakken. En daar ook in blijven hangen levert niets op, een hoop gekeuvel, veel feiten zijn voor veel zorgaanbieders niet van toepassing. Het is weer een typerend voorbeeld van blijven redeneren in oude kaders. Misschien nu een mooie tijd om ‘out of the box’ denken te activeren. Mijn oproep is om eens met elkaar te gaan nadenken over hoe we de zorg voor nu en in de toekomst willen inrichten.

  9. Het is allemaal moor weergegeven. Zeker ben je zelf ook verantwoordelijk voor het werkplezier.
    Jarenlang pesten heeft er toch voor gezorgd dat ik uiteindelijk vertrokken ben. Het was iets wat sluipend was begonnen. Ik realiseerde me pas dat ik was weg gepest toen ik ongeveer een half jaar thuis was.
    Overigens heb ik tot de laatste werkdag goed voor de patiënten kunnen zorgen
    En nu werk ik met plezier in een andere setting.
    Misschien ben ik de enigste maar uit de verhalen die ik nu zo af en toe hoor komt het op vele plaatsen voor. Dat is jammer en gaat altijd ten koste van patiëntenzorg en werkplezier

  10. Het werkplezier is wat mij betreft wel een stuk minder geworden. Dankzij mijn collega’s blijf ik nog, alhoewel de wisseling in collega’s enorm is.
    Door het management voel ik me niet gewaardeert (we hebben wel een leuke hoofdverpleegkundige)….weet nog niet of ik dit werk wil blijven doen…..

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.