Dit leerden verpleegkundigen van hun burn-out

Bij driekwart van de verpleegkundigen heeft de werkdruk invloed op hun gezondheid of privéleven, blijkt uit onderzoek van V&VN. Hierdoor ligt een burn-out op de loer. Nursing vroeg verpleegkundigen: welke les heb jij geleerd van je burn-out? Een greep uit de reacties.

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Foto: AdobeStock
  • ‘Dat ik moet luisteren naar mijn lichaam. Dus toegeven aan vermoeidheid en niet steeds doorgaan.’
  • ‘Nee durven zeggen. In groepstherapie kreeg ik hier handvatten voor. Overigens werkten negen van de tien mensen in mijn groep in de zorg…’
  • ‘Goed uitzieken als je ziek bent. Ik voelde me schuldig naar cliënten, en ging na één dagje vrij weer verder…’
  • ‘Schuldgevoel loslaten dat cliënten de dupe worden als ik me ziek meld. De gedachte dat je eerst goed voor jezelf moet zorgen, voordat je goed voor anderen kunt zorgen, hielp me daarbij.’
  • ‘Ik zat op het randje van een burn-out, en heb door mindfulness mijn eigen grenzen leren kennen en durven aangeven. Ook leerde ik ervan dat ik niet perfect hoef te zijn.’
  • ‘Een dag niks doen. Dat is even wennen, maar zo belangrijk. We zijn als verpleegkundige vaak druk en druk en hup doorgaan.’
  • ‘Ook “nee” zeggen tegen een extra dienst als je even tijd voor jezelf nodig hebt. We zijn in de zorg eerder geneigd om met een geldig excuus te moeten komen om “nee” te mogen zeggen als je wordt opgebeld met de vraag of je wilt komen werken. Maar al wil je met een goed boek op de bank zitten om even bij te komen: dat is óók een goede reden.’
  • ‘Ontslag nemen bij een werkgever die niet naar me luisterde. Hier ging ik bijna aan onderdoor. Nu werk ik bij een hele fijne andere organisatie!’
  • ‘Heel duidelijk je grenzen kennen en daar nooit meer overheen gaan. Dat leerde ik bij de psycholoog. Zodra ik me weer paniekerig en onrustig ga voelen, trap ik op de rem en overleg ik dit met mijn collega’s en leidinggevende. Dat helpt.’
  • ‘Niet alle taken naar je toe trekken, maar ook dingen aan collega’s overlaten. Doe alleen de dingen waar je verantwoordelijk voor bent.’
  • ‘Mijn werktelefoon uit of op stil zetten als ik vrij ben.’
  • ‘Niet laten opjagen door je werkgever, want jij bent net zo belangrijk!’
  • ‘Van mijn hart geen moordkuil maken. Dus mijn gevoelens uiten naar dierbaren. En me op de werkvloer uiten als dingen me niet zinnen. Je hoeft niet iedereen te vriend te houden.’
  • ‘Beseffen dat het werk niet om jou draait. Jij bent niet verantwoordelijk voor de hele toko. Echt, die werkgever gaat wel verder zonder jou. En de wereld vergaat ook niet als jij een dagje niets doet…’
  • ‘Focussen op dingen die mij energie geven.’
  • ‘Ik ben als uitzendkracht gaan werken om minimale verantwoordelijkheid te hebben als het gaat om rompslomp eromheen. Nu heb ik niet meer te maken met verschillende overlegvormen. Waar in de thuiszorg ook veel tijd in ging zitten was de registratie van de uren en kilometers, het het bijhouden van de mail. Dat hoef ik via het uitzendbureau allemaal niet. Maakt voor mij het werken vele malen leuker.’
  •  ‘Je krijgt vaak geen burn-out van je werkzaamheden, maar van wat je jezelf oplegt/van jezelf verwacht. Je wilt continu voldoen aan eisen die een ander voor je bepaalt, dus houd je eigen regie en de verwachtingen laag.’

Meepraten? Dat kan op onze Facebookpagina >>

Een aantal van de reacties komt van de Facebookpagina voor verpleegkundigen en verzorgenden >>

Lees ook:

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.