Een relatie met een patiënt is verboden, dat weet iedereen. Gaat het om een ex-patiënt, dan geldt een afkoelingsperiode. Advocaat Marlies Hol heeft voor beide gevallen een dringend advies: altijd melden.
Het kan je zomaar
'Meld direct bij je leidinggevende of HR dat je contact hebt met een ex-patiënt.'
Foto: Arno Massee
Reader Interactions
2 reacties
Geef je reactie
Om te kunnen reageren moet je inlogd zijn. Inloggen Ik heb nog geen account
In 2020 was er op de verslavingsafdeling een vrouw die vastliep. Patienten worden opgenomen met een crisis en verslavingsprobleem . Ook degene die Corona hadden. In deze situatie moest je als verpleegkundige maar hiermee omgaan. Mondkapjes had de kliniek nog niet, dus werd er een afdeling ingericht voor mogelijk besmette en zieke verslaafde patienten. De kliniek besloot dat bepaalde medewerkers geen direct contact meer mochten en bleven thuis. Artsen, maatschappelijk werkers, psychologen, sport coaches en noem maar op. Als verpleegkundige kreeg je de zaken van deze deskundigen er ineens bij. Op de computer werden allerlei modules gestuurd om door te nemen en daarna met de patienten in een groep bespreken. Naast je 36 urige werkweek zat je dus onbetaald thuis ook nog eens alles voor te bereiden. Op de afdeling zorgde je voor afstand onderling, waardoor er o.a. een extra eettafel en stoelen bij kwam, de groep werd in 2 groepen verdeeld; dus ook 2 x modules geven. Hygiene was een extra aandachtspunt; handen wassen, w.c. en douches reinigen etc…Een van de patienten was in het traject al zover dat ze clean naar huis kon. Echter haar ambulant begeleider was met pensioen gegaan; het werk wat ze had/ heeft daar zou ze voor ontslagen worden, vanwege de alcoholproblemen die ze had. Ze had de ontslag voorstel papieren al liggen. Ze wou een copy en iemand die haar kon helpen om toch haar baan te kunnen behouden; de motivatie was weer terug, de alcohol definitief gestopt. Het leven had weer zin. Iemand die nog maar 2 jaar van het pensioen afzit. Op de werkcomputer en de printer werd het e.e.a. geregeld. Iets wat bij maatschappelijk werk hoorde, maar deze waren niet bereikbaar. Iemand mag een 2e kans krijgen. Wat ik gedaan heb was met de beste bedoelingen, maar stom en pakte verkeerd uit. Toen ze met ontslag was gegaan en thuis zat had ze nog 5 dagen om de papieren in te vullen en naar het ziekenhuis te brengen, zodat ze als schoonmaakster weer aan de slag kon. Ik sprak af bij haar thuis en heb haar geholpen met deze papieren in te vullen. De rest was aan haar, wat ze ook heeft gedaan. Ze mailde het succes op de werkcomputer door. Ik wenste haar sterkte en gaf diverse adviezen mee om te gaan doen, zodat haar eenzaamheid geen valkuil meer was.
In de 5 maanden die volgde ben ik nog 2 x langs geweest. Ze had haar baan weer terug, en de adviezen die ze mee kreeg volgde ze op. Uit dankbaarheid kreeg ik een kadootje (after shave) en een warme knuffel. Ik heb de begrenzing erin kunnen houden, maar iemand had gezien dat ik met deze vrouw in de winkel in haar woonplaats was. We zouden lunchen en bijkletsen over haar voortgang. Ik voelde me net een ambulant begeleider. Ik verzocht haar ook om niets naar de werkcomputer te sturen. Ze moet het zelf verder redden en heb haar succes gewenst. Ondertussen bleek een verhaal bij de directie te liggen van mijn actie/ bezoek. Directie lid belde deze vrouw constant op, zodat ze onder dwang liet weten dat ze sex had gehad met mij. Ik werd er mee geconfronteerd en op non actief gezet. Vaqkbond alles erbij gehaald, want ik raakte in paniek. Ik wist niet hoe dit recht te praten, want ik was binnen 6 maanden, bij deze ex patient op bezoek geweest. Het advies was om hetzelfde verhaal te vertellen als die vrouw, maar dat ik er 3 x was geweest was al een reden voor ontslag. POH, bedrijfsmaatschappelijk werk, artsenbezoek en rustgevende medicatie hielpen me niet echt erbij. Ik moest stoppen met het werken daar en ben toen voor mijn laatste 4 jaren voor pensioen andere leuke werkzaamheden gaan doen. Langzaam is deze nare ervaring aan het slijten. De vrouw die ik heb geholpen met haar baan terug en toch nog een redelijk pensioen is vorig jaar overleden vanwege haar auto immuun ziekte. En ik ben begrensd, want verraders slapen nooit.
Zijn er ook zaken bekend waar het niet ging om een liefdesrelatie, maar eerder om een vriendschappelijke relatie? Want met social media is de scheidslijn heel dun geworden waar de grens ligt betreffende vriendschappelijk (af)spreken met cliënten/patiënten of familieleden.
Als er geen zaken bekend zijn, wat is daarin het advies en hoe kan dit worden uitgedragen binnen organisaties? Het hoort volgens mij bij de professionele houding, maar de praktijk lijkt heel anders te worden dan voorheen.