Wijkverpleegkundige Damas Weideveld vindt het best spannend om deze blog te schrijven: ‘Want het is een impopulaire mening die ik nu ga verkondigen.’
Zoals je wellicht hebt gelezen, is er veel te doen rond de
Damas Weideveld
Foto: Eigen foto
Reader Interactions
7 reacties
Geef je reactie
Om te kunnen reageren moet je inlogd zijn. Inloggen Ik heb nog geen account
Ik werk nu 15 jaar in de wijk en zie het verschil met vroeger en nu: mensen kregen zorg tot hun laatste levensdag, eindeloos zorgzaam en volledig van ons afhankelijk gemaakt. Nu zeggen we zo snel mogelijk, vaak al bij de intake dat we altijd zullen werken naar zelfstandigheid van de client, en we stimuleren cliënten vanaf dag 1 om weer dingen zelf te doen. Al is het maar je gezicht wassen, volgende dag doe je je armen erbij enz. En het werkt, mensen kunnen veel meer zelf dan ze zelf denken en door je aanwezigheid voelen ze zich gesterkt om het te doen. Dus aan ons de taak om iedereen, elke dag te stimuleren tot zelfredzaamheid. Dan kunnen we veel meer mensen helpen.
En gebruik maken van hulpmiddelen bv voor het aantrekken van steunkousen. Wij komen dit alleen nog doen bij mensen bij wie er nog meer te doen is. Douchen 2 x per week is meestal voldoende. Enz.
ik deel je mening, ik heb de petitie niet getekend omdat ik ook mogelijkheden zie zoals jij ze beschrijft. maar er zullen goede voorwaarden moeten komen , waaronder die voor chronisch zieken
ik denk trouwens dat het geen torenhoge eigen bijdrage hoeft te zijn.
toen de AWBZ eruit ging, had ik dit eigenlijk al zien aankomen
Ik werk ook als wijkverpleegkundige. Ik denk wel dat het een oplossing zou zijn, maaaaar dan echt wel vanaf drie maanden en inkomensafhankelijk
In mijn regio is de turnvereniging best hoog, ook mensen die soms binnen een week al geen zorg meer nodig hebben. Dit kan soms best belastend werken.
En sommige cliënten en vooral kinderen vinden dat zij recht op zorg hebben en vooral zoals zij willen.
Ik denk dat je meer passende zorg krijgt.
Chronische zieken moeten zeker niet hiervan de dupe worden
Turn over (i.p.v. turnvereniging 🙈)
Ik denk dat vele niet beseffen hoeveel extra kosten er al zijn voor mensen met een chronische ziekte.
Ik werk als verpleegkundige en mijn man heeft een progressieve spierziekte (Duchenne)waarvoor hij gebruik maakt van wijkverpleging. Hij heeft een Wajong uitkering.
Samen hebben we een prima bruto inkomen.
Doordat hij afhankelijk is van allerlei hulpmiddelen op stroom zijn onze maandlasten aan stroomkosten hoger dan een gezin van 5 pers (lees: €500 +)
Hij heeft medicatie die sinds een aantal jaar niet meer vergoed wordt, onze eigen kosten per maand rond de €100.
De zorg wast hier handen dus handzeep gaat er flink doorheen. De wasmachine staat vaker aan want er is meer was (handdoeken vooral). Eigen bijdrage CAK voor zijn hulpmiddelen….
Ons netto inkomen ligt dus veel lager dan een stel met hetzelfde bruto inkomen maar zonder chronische ziekte.
Mijn man zal tot zijn overlijden afhankelijk zijn van zorg. Waarvan de kosten dan wederom gedragen worden door onszelf??? Of ik moet het als mantelzorger zelf gaan oppakken en hopen dat ik niet met een burn out thuis kom te zitten. Dan worden de kosten van de overbelaste mantelzorgers op het bedrijfsleven verhaald.
Als wijkverpleegkundige met ook veel ervaring op het gebied van Reablement, sluit ik mij volledig aan bij jouw visie.
Een eigen bijdrage vanaf dag 1: nee, maar een eigen bijdrage na bijvoorbeeld 3 maanden: ja, dat is het overwegen waard.
En wanneer de eigen bijdrage dan inkomensafhankelijk bepaald wordt, net als in de WLZ, kan iedereen nog steeds de zorg krijgen die hij/zij nodig heeft (uitzonderingen buiten beschouwing gelaten).
Prima visie als je het mij vraagt.
Getuigt van realisme. Huidige financiering maakt dat het zorgsysteem overbelast raakt en – dus – niet houdbaar is voor de lange termijn.
Een idee zoals hierboven beschreven helpt om het beter te beteugelen en maakt patiënten/cliënten en hun naasten meer bewust van de kosten