Stagiaires in de zorg voelen zich onder druk gezet

Studenten verpleegkunde ervaren hoge werk- en prestatiedruk tijdens hun stage. Een groot deel van hen wordt volledig ingezet bij personeelskrapte. Tijd om te leren is er dan niet. Ook krijgen ze minder stagevergoeding dan de in de huidige cao's is afgesproken.

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
numerus fixus
Zolang er voldoende stageplaatsen zijn, is een numerus fixus eigenlijk niet meer nodig.

Dat blijkt uit een online onderzoek van NU’91 waaraan 887 stagiaires in de zorg hebben deelgenomen. De meeste respondenten studeren verpleegkunde: 64% volgt een hbo- en 20% een mbo-opleiding verpleegkunde. Zij lopen stage in verpleeg-en verzorgingshuizen (33%), het ziekenhuis (27%) en de thuiszorg (18%). Minder dan 10% loopt stage in de gehandicaptenzorg, ggz of andere sectoren.

Stagevergoeding te laag

Bijna alle respondenten die een stage volgen zonder dienstbetrekking (94%) ontvangt daarvoor een stagevergoeding. Minder dan 5% krijgt deze niet. Volgens NU’91 loopt de stagevergoeding voor een fulltime stage in de verschillende cao’s van minimaal 310 euro (gehandicaptenzorg) naar maximaal 337,53 (VVT). Iets meer dan de helft (54%) gaf aan minder dan 310 euro per maand te verdienen. Daarmee ligt de stagevergoeding onder de afspraken die zijn gemaakt in de huidige cao’s in de zorg. Verder geeft één op de vijf respondenten aan dat zij meer uren stagelopen dan is afgesproken en dat zij daarvoor niet worden betaald.

Begeleiders voldoen, maar…

De respondenten geven de begeleider van de stageplek en de begeleiding vanuit school een 7. Bijna 60% had desondanks meer begeleiding willen krijgen in het opkomen voor het eigen leerproces en het bewaken van de eigen grenzen (45%). Ook is er behoefte aan begeleiding in de zoektocht naar informatie over anatomie, fysiologie en pathologie (39%). De meerderheid (62%) vindt dat zij onvoldoende tijd heeft voor het uitvoeren van stageopdrachten en het leerproces tijdens hun stage. Parallel hieraan ervaart 72% (N=582) werk- en prestatiedruk. Minder dan de helft geeft aan wel eigen regie, eigen invloed en zeggenschap te hebben ervaren.

Discussie met begeleider

NU’91 vroeg expliciet naar persoonlijke ervaringen. Daarop reageerden 300 respondenten. Wat de onderzoekers opvalt is dat nogal wat studenten niet op één lijn zitten met hun begeleider/mentor over de inhoud en de voortgang van de stage. Zo zijn er voorbeelden van studenten die geen tijd hebben om opdrachten te bespreken, veel negatieve feedback ontvangen of in het diepe worden gegooid. In sommige gevallen stoppen zij zelfs met hun stage of zelfs de opleiding.

Vanmiddag om 13 uur bieden studenten die deelnamen aan het onderzoek de resultaten aan leden van de Tweede Kamer aan. NU’91 geeft aan de uitkomsten te gaan bespreken met het werkveld en studenten.

3 REACTIES

  1. Wat kan je er aan doen als je te maken hebt met de volledige inzet?
    Wat voor een rechten heb je als stagiaire verpleegkundige wanneer het gaat om tijden, betalingen en onderbezettingen?
    Wat zijn de plannen voor de druk die de studenten voelen op lange termijn?

  2. Lees alle reacties
  3. Dit is een onderwerp waarin duidelijk wordt dat er verkeerd gedacht over hoe we aan personeel moeten komen.
    Ik ben werkzaam in ouderenzorg en zelf werkbegeleider geweest en ben nu vpk opleiding aan het doen om jullie een idee te geven die dit schrijft.
    Ik heb steeds moeite gehad om tijd te vinden om mijn leerlingen fatsoenlijk te kunnen begeleiden en gevochten tegen feedback gebaseerd op persoonlijke meningen ipv factoren die bij een leerproces horen.
    Ik mocht eens een praatje houden om de bol leerlingen niveau 3 en 4 binnen te hengelen voor onze generatie als ervaringsdeskundige broeder in de zorg. Ik heb het eerste half uur alleen maar klachten kunnen aanhoren over hoe men behandeld is als stagiaire eer ik mijn verhaal überhaupt mocht beginnen.
    Nee laten we er gerld tegen aan gooien, promoot in de zorg werken als job security, zij instromers die komen proberen ipv love, tender en care voor je eigen leerlingen.
    Vroeger was ook niet alles goed en eerlijk maar werd ons vak met meer eer en geweten geleerd en doorgeven aan de volgende generatie.
    Nu voelt iemand zich als opvulling in een rooster, wantg als ik genoeg poppetjes tel dan moet het wel lukken.
    Vergeet niet dat we uit een grote vijver moeten gaan vissen met bar weinig visjes. Juist die visjes die meer moeite en extra aandacht nodig hebben gaan nog wel eens heel belangrijk worden in de toekomst. ZIJ kiezen wel voor de zorg …

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.